Edycje regionalne

Piotr Sikora

KATEGORIA OSOBOWOŚĆ

USA (NOWY JORK) 2011

Jeden z najlepiej sprzedających się fotografów w Stanach Zjednoczonych.

Robi zdjęcia do najlepszych magazynów, projektuje okładki płyt muzycznych oraz wykonuje zdjęcia sportowe. Jego fotografie charakteryzują się dużym kontrastem oraz dynamiką. Jak twierdzi, nie uważa się za artystę, jedynie bawi się fotografią i czuje to co robi. Obecnie poza fotografią zajmuje się również (społecznie) wychowywaniem trudnej młodzieży. 

Piotr Stokłosa

LAUREAT

KATEGORIA KULTURA

FRANCJA 2019

Urodził się w Krakowie. Jest absolwentem Filologii Hiszpańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Digital Practices na Norwich University of the Arts w Wielkiej Brytanii. To fotograf piękna. Inspiruje go szeroko pojęta tradycja sztuki, na styku z perfekcjonizmem cyfrowej technologii. Świetny warsztat, bardzo dobre oko i  energia sprawiają, że Piotr Stokłosa to jeden z najbardziej utalentowanych fotografów mody. Życie zawodowe związał z Paryżem. Współpracuje z luksusowymi domami mody i markami takimi jak: Armani, Berlutti, Carolina Herrera, Celine, Chanel, Dior, Dom Pérignon, Dr Irena Eris, Hugo Boss, YSL. Lubi pracować na planie z martwą naturą i nikt tak jak on nie potrafi wydobyć energii z każdego przedmiotu. Stokłosa udowadnia, że w fotografii mody nie chodzi tylko o modelkę, ale również o sam produkt. To on ostatecznie ma być obiektem pożądania i staje się nim na każdej fotografii Stokłosy. Jego zdjęcia ukazały się w wielu książkach, albumach i magazynach na całym świecie, m.in.: Vogue, Narcisse Magazine, Harper’s Bazaar, Elle. Fotografował wiele znanych postaci, m. in. Karla Lagelferda, Pierre Hermé i Romana Polańskiego. Jest także autorem zdjęć do Kalendarza Ambasady RP w Paryżu.
Publiczność mogła zapoznać się z pracami Piotra Stokłosy przy okazji licznych wystaw zorganizowanych w ciagu ostatnich kilkunastu lat w Paryżu, Krakowie czy Warszawie.

prof. Anna Badora

KATEGORIA KULTURA

AUSTRIA 2015

Polsko-austriacka reżyser i kierownik artystyczny teatrów w krajach niemieckojęzycznych.

Urodziła się w Częstochowie. Jest absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Jako pierwsza kobieta studiowała na Wydziale Reżyserii Max-Reinhardt-Seminar w Wiedniu. Studia te ukończyła z wyróżnieniem. Jako samodzielny reżyser pracowała w Niemczech (w Kolonii, Essen, Ulm, Monachium i Darmstadcie), w Szwajcarii (w Bazylei) oraz w Austrii (w Wiedniu). Była wieloletnim dyrektorem dwóch renomowanych teatrów niemieckich: Staatstheater w Moguncji i Schauspielhaus w Düsseldorfie. Następnie przez prawie 10 lat była dyrektorem Schauspielhaus w Grazu. Od sezonu 2015/2016 jest dyrektorem artystycznym Volkstheater w Wiedniu.

Jej działalność została wielokrotnie doceniona w Austrii. W 2011 roku w konkursie organizowanym przez Die Presse przyznano jej tytuł Austriaczki roku w kategorii Menedżer Kultury. W następnym roku za spektakl w jej reżyserii (Geister in Princeton Daniela Kehlmanna) otrzymała nagrodę Nestroya za najlepszą inscenizację roku austriackich krajów związkowych. W 2012 roku została laureatką nagrody im. Josefa-Krainera oraz wybrana została człowiekiem roku miasta Graz w kategorii Kultura. W 2014 roku odznaczona została Wielką Odznaką Honorową kraju związkowego Styrii.

prof. Barbara Erazmus

KATEGORIA NAUKA

FRANCJA 2023

Światowej klasy naukowczyni w dziedzinie fizyki jądrowej. Pełniła prestiżowe funkcje w Narodowym Centrum Badań Naukowych we Francji oraz w Europejskiej Organizacji Badań Jądrowych. Koordynatorka międzynarodowych projektów badawczych. Inicjatorka wielu programów badawczych z polskimi ośrodkami naukowymi, między innymi wieloletniej współpracy miedzy Politechniką Warszawską i Ecole des Mines de Nantes. Wielokrotnie nagradzana za swoje osiągnięcia naukowe. Uhonorowana w 2006 roku tytułem „Palmes Académiques”, a w 2016 roku „Legion d’Honneur”. 

prof. Bohdan Oppenheim

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2023

Wykładowca Loyola Marymount University i Kaiser Permanente School of Medicine , ekspert w dziedzinie inżynierii systemów i lotnictwa, współpracował z firmami jak Boeing, Northtop Grumann, Rayethon Airbus, obecnie SpaceX. Autor dwóch książek. Współpracuje z polskimi uczelniami.

prof. dr hab. inż. Janusz Romański

KATEGORIA NAUKA

USA (NOWY JORK) 2024

Naukowiec z zakresu inżynierii materiałowej, działacz polonijny.
Urodzony 14 marca 1943 roku w Warszawie. Absolwent Wydziału Mechaniczno-Technologicznego Politechniki Gdańskiej, na której uzyskał tytuł doktora habilitowanego z inżynierii mechanicznej w 1978.
Zajmował się działalnością dydaktyczną oraz naukową na: Politechnice Gdańskiej, Uniwersytecie Drexela w Filadelfii oraz Uniwersytecie Widener. Prowadził także badania jako  starszy inżynier konstrukcji w Piasecki Aircraft Corporation.
W swoim dorobku ma ponad 60 publikacji naukowych z zakresu własności materiałów i ich charakterystyki w zastosowaniu dla śmigłowców wojskowych. Jest współautorem kilku projektów przemysłowych i badawczych dla Sił Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych i Marynarki Wojennej USA, finansowanych przez Departament Obrony Stanów Zjednoczonych.
Uczestnik seminariów i konferencji w Polsce, Wielkiej Brytanii i USA. Posiada tytuł rzeczoznawcy w zakresie technologii spawania i wytrzymałości materiałów. W latach 1979-1984 był członkiem Rady Redakcyjnej „Przeglądu Spawalniczego” oraz „Shipbuilding”. Jako ekspert w dziedzinie naprężeń materiałów przeprowadził kilka projektów branżowych i badawczych dotyczących modyfikacji i unowocześnienia śmigłowców wojskowych. Jest wieloletnim dyrektorem w Radzie Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej. Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim, Krzyżem Kawalerskim, medalem Wojska Polskiego, medalami Pro Patria, medalem Ignacego Paderewskiego, medalem Tadeusza Kościuszki, Złotą Odznaką Polonia Technica.

prof. dr hab. Marius Nickel-Palczyński

KATEGORIA NAUKA

AUSTRIA 2018

Pracuje na stanowisku dyrektora medycznego Kliniki Medycyny Psychosomatycznej i Psychoterapii AMEOS w Bad Aussee. Powstała ona przed jedenastoma laty. Prof. dr hab. Marius Nickel-Palczyński przyjechał do Austrii z Niemiec, aby ją stworzyć. Do 2006 r. był dyrektorem kliniki AMEOS w Bawarii.

Do jego głównych obowiązków jako dyrektora kliniki należą: organizacja leczenia i stanowisk pracy, koncepcyjne opracowanie kierunków leczenia, kształcenie studentów Uniwersytetu Medycznego w Grazu (pracuje również jako rektor na Uniwersytecie Medycznym w Grazu), prowadzenie doktorantów.

W klinice AMEOS w Bad Aussee skompletował polskojęzyczny zespół i stworzył specjalny oddział, na którym prowadzona jest psychoterapia w języku polskim dla polskich emigrantów w Austrii. Urodził się w Żywcu, studiował medycynę w Krakowie, a po studiach wyjechał do Berlina Zachodniego. W Niemczech zrobił specjalizacje: chirurgię, internę, medycynę ogólną, psychosomatykę, psychiatrię. Habilitował się dwa razy, ma dwie różne profesury.

Autor wielu publikacji naukowych, głównie z zakresu psychosomatyki.

Rząd austriacki nadał mu honorowe obywatelstwo austriackie – „im besonderen Interesse der Republik Österreich”. Posiada również obywatelstwo polskie.

prof. dr hab. n. med. Edward Malec

KATEGORIA OSOBOWOŚĆ

NIEMCY 2025

Wybitny kardiochirurg dziecięcy, pionier w leczeniu wrodzonych wad serca, który swoją wiedzą, empatią i bezinteresownością uratował tysiące dzieci w całej Europie.

Od lat buduje most między polską a niemiecką medycyną, stając się symbolem nadziei dla wielu rodzin.

Absolwent Akademii Medycznej w Krakowie. Doświadczenie zdobywał w USA i Szwajcarii, współpracując z prof. Williamem W. Norwoodem i prof. Aldo A. Castanedą. W latach 2007–2013 kierował Kliniką Kardiochirurgii Dziecięcej Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium, od 2013 – Kliniką Kardiochirurgii Dziecięcej w Münster.

Przeprowadził ponad 10 tys. operacji serca u dzieci z całej Europy. Ponad 4 tys. zabiegów wykonał w Niemczech, w tym u 1266 polskich dzieci zdyskwalifikowanych z leczenia w kraju, które zoperował bez honorarium. Operował i konsultował w 9 krajach.

Jako pierwszy w Polsce wykonał operację noworodka z HLHS.

Autor kilkuset publikacji i rozdziałów w podręcznikach w językach polskim, angielskim i niemieckim. Członek AATS, STS, Lions Club, promotor 8 doktoratów – 4 jego doktorantów zostało profesorami. Cytowany w „Focus” i „Stern” wśród najlepszych specjalistów.

Laureat wielu nagród m.in. Medalu 100-lecia Niepodległości Polski, „Bene Merito” za umacnianie Polski na arenie międzynarodowej, Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderu Uśmiechu – wyjątkowego symbolu wdzięczności przyznawanego przez dzieci.

Doktor h.c. Uniwersytetu Medycznego w Odessie, profesor Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma.

Ceniony za wiedzę, empatię i wkład w rozwój kardiochirurgii dziecięcej.

To nie tylko wybitny lekarz, ale też człowiek głęboko oddany idei niesienia pomocy. Dla wielu rodzin stał się symbolem nadziei.

prof. Edward Zienkowski

KATEGORIA NAUKA

AUSTRIA 2015

Wybitny polski skrzypek, pierwszy polski muzyk orkiestry Berliner Philharmoniker pod dyrekcją Herberta von Karajana. Twórca tzw. polskiej szkoły skrzypcowej w Wiedniu. 

Urodził się w Lublinie. Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Gdańsku i uczelni muzycznych w Hanowerze i Brukseli. Laureat ważnych międzynarodowych konkursów skrzypcowych, m.in. Konkursu im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, Konkursu im. Paganiniego w Genui, Konkursu im. Mendelssohna-Bartholdyego w Berlinie Zachodnim oraz Konkursu Budapeszteńskiego.

Prof. Edward Zienkowski był pierwszym polskim muzykiem orkiestry Berliner Philharmoniker pod dyr. Herberta von Karajana. Był koncertmistrzem Orkiestry Symfonicznej WDR w Kolonii i koncertmistrzem Bayreuther Festspielorchester na Festiwalu Wagnerowskim w Bayreuth.

W 1990 roku został profesorem kolońskiej Wyższej Szkoły Muzycznej, a od 1990 prowadzi klasę koncertową skrzypiec na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu. Od pewnego czasu mówi się, ze stworzył w Wiedniu "polską szkołę skrzypcową". Edward Zienkowski prowadzi liczne kursy mistrzowskie na całym świecie. Jest także członkiem jury konkursów muzycznych. Odznaczony Austriackim Krzyżem Honorowym oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP.

prof. Grażyna Odyniec

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES 2016)

Profesor nauk fizycznych, członek Wydziału Nauk Jądrowych w Lawrence Berkeley National Laboratory w Berkeley w Kalifornii.

Jest pionierem relatywistycznej fizyki zderzeń ciężkich jonów oraz autorką ponad 300 publikacji naukowych. Współpracuje z kilkoma polskimi uczelniami, między innymi z Politechniką Warszawską.

prof. Jan Mycielski

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2017

prof. Jerzy Kupiec-Węgliński

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2018

Wybitny transplantolog, szef chirurgii w David Geffen School of Medicine w  UCLA. Jego 21-letnią karierę w Los Angeles poprzedziła wieloletnia profesura na Uniwersytecie Harvarda.

prof. Jerzy Rozenblit

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2020

prof. Krzysztof Górski

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2022

prof. Krzysztof Izdebski

KATEGORIA NAUKA

USA (LOS ANGELES) 2024

Jest światowej sławy specjalistą w dziedzinie patofizjologii głosu, członkiem Rady Naukowej NVP, a także założycielem i prezesem fundacji Pacific Speech & Voice Foundation, organizacji non profit, zajmującej się badaniami naukowymi i terapią schorzeń strun głosowych i zaburzeń mowy (www.pvsf.org).
Urodził się w Polsce, studiował na Uniwersytecie Lund w Szwecji, a następnie na UCLA i UCSF w Stanach Zjednoczonych. Od ponad 20-tu lat przewodniczy Annual Pacific Conference Voice, dorocznemu spotkaniu ekspertów w dziedzinie głosu.
Jest współzałożycielem World Voice Consortium, międzynarodowej organizacji, skupiającej osoby i instytucje zajmujące się różnymi aspektami ludzkiego głosu.
Obecnie jest profesorem w San Francisco Conservatory of Music, doradcą naukowym na Wydziale Bioinżynierii Uniwersytetu Santa Clara i w Instytucie Plastyczności Mózgu w San Francisco oraz honorowym członkiem wielu prestiżowych organizacji, takich jak: CEIMArs - włoskiego interdyscyplinarnego ośrodka Center for Performing Arts Medicine, Austrian Voice Foundation, Socieda Mexicana d' Voz oraz Polskiego Towarzystwa Fonetycznego i Collegium Medicorum Theatri CoMeT.
Prowadzi także praktykę prywatną w San Francisco.

prof. Marek E. Jasiński

KATEGORIA NAUKA

NORWEGIA 2015

Profesor w Instytucie Badań Historycznych w Norweskim Uniwersytecie Nauki i Technologii NTNU w Trondheim.

Jego specjaloność to archeologia morska. Wykładał na uczelniach w USA i Argentynie. Ma na swoim koncie ponad 200 publikacji naukowych. Był kierownikiem wielu międzynarodowych projektów badawczych dotyczących morskiego i podwodnego dziedzictwa kulturowego. Reprezentował Norwegię w ramach międzynarodowej współpracy naukowej min z uniwersytetami w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, z Polską Akademią Nauk (PAN), Rosyjską Akademią Nauk, University College London (UCL) w Wielkiej Brytanii, Texas A & M University w Stanach Zjednoczonych, Institem of American Art na Uniwersytecie w Buenos Aires w Argentynie, czy Universidad Autonoma de Yucatan w Meksyku. Prowadząc badania naukowe, współpracował min. z Gubernatorem Svalbardu oraz z czołowymi norweskimi instytucjami takimi, jak Norweski Dyrektoriat ds. Dziedzictwa Kulturowego, Norweski Instytut Polarny, Norweską Radą ds. Badań Naukowych. Jego projekty naukowe były finansowane przez norweskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych oraz koncerny energetyczne takie jak Shell, Norsk Hydro czy Statoil. Efekty kończyły się zawsze sukcesem.

prof. Maria Siemionow

EDYCJA ŚWIATOWA 2011

KATEGORIA NAUKA - NOWY JORK 2011

Wybitna chirurg i transplantolog, pracująca w USA. 

Urodziła się 1950 roku w Krotoszynie. Ukończyła studia medyczne w Akademii Medycznej w Poznaniu. Po emigracji do USA przebywała na stypendium naukowym w Instytucie Christine Kleinert w Louisville w stanie Kentucky, gdzie specjalizowała się w zakresie chirurgii ręki. Od 1995 kieruje oddziałem chirurgii plastycznej i mikrochirurgii w Klinice Kolegium Medycyny w Cleveland w stanie Ohio; od 2005 jest profesorem na tamtejszym wydziale chirurgicznym. 

W grudniu 2008 r. dokonała pierwszej w USA udanej operacji przeszczepienia twarzy. Podczas trwającej 22-godzinny operacji ośmioosobowy zespół pod jej kierunkiem przeszczepił kobiecie będącej ofiarą postrzelenia ok. 80% powierzchni twarzy pochodzącej od zmarłej dawczyni. Był to najbardziej kompleksowy i rozległy przeszczep twarzy. Operacja wymagała połączenia licznych kości, mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych. Dzięki przeszczepowi pacjentka odzyskała utraconą w wyniku wypadku szczękę wraz z podniebieniem, górną wargę, policzki, nos, powieki dolne, a także odzyskała zdolność samodzielnego oddychania, mówienia i jedzenia.